Gdy dotyk znika. Historie miłości bez bliskości - Leen Eva

„Gdy dotyk znika” porusza temat bliskości, ale nie tej oczywistej. To opowieść o tym, co dzieje się między ludźmi, kiedy coś zaczyna się oddalać. Kiedy obecność fizyczna albo emocjonalna przestaje być taka jak kiedyś. Czytając ją, miałam wrażenie ciszy. Takiej, która pojawia się w relacjach, gdy coś niewypowiedzianego zaczyna rosnąć między dwiema osobami. To nie jest książka pełna akcji. To raczej subtelna, momentami bardzo intymna opowieść o utracie bliskości, tęsknocie za czymś, co było i próbie zrozumienia, kiedy i dlaczego coś się zmieniło Największą siłą tej książki jest jej klimat. Ona nie podaje wszystkiego wprost, zostawia przestrzeń na własne interpretacje i emocje. To jedna z tych historii, które czyta się spokojnie, ale które zostają gdzieś „pod skórą”. Polecam!

„Gdy dotyk znika. Historie miłości bez bliskości” Evy Leen to książka, która subtelnie, lecz głęboko wnika w życie czytelnika. Nie opowiada o dramatycznych wydarzeniach, czy zdradach, lecz o subtelniejszym problemie - braku bliskości i komunikacji, która stopniowo pojawia się między partnerami. Autorka przedstawia losy czterech kobiet. Wszystkie bohaterki łączy wspólne doświadczenie: brak fizycznej i emocjonalnej bliskości, co prowadzi do nieustającego pytania: „Co jest ze mną nie tak?”. Eva Leen w sposób poruszający ukazuje, jak kobiety często obwiniają siebie za problemy w relacjach, co stanowi jeden z najmocniejszych wątków książki. Przełomem w tej opowieści jest wyjazd bohaterek do pensjonatu, który staje się okazją do refleksji i rozmów. Pojawia się również mężczyzna, którego obecność działa jak lustro, ukazując, że męska perspektywa może być zupełnie inna niż kobiety sobie wyobrażały. To przypomnienie, że brak bliskości wynika często z lęków i barier po stronie mężczyzn. To nie jest książka o narzekaniu i użalaniu się nad sobą, bohaterki podejmują działania, uczą się szukać prawdziwych przyczyn problemów i odzyskują poczucie własnej wartości. Po powrocie do codzienności każda z nich podejmuje ważne decyzje - czy to przez zakończenie związku, czy walkę o relację z nową świadomością. „Gdy dotyk znika” to ważna lektura dla kobiet zmagających się z brakiem bliskości, ale i dla mężczyzn, żeby zrozumieć, jak istotna jest dla kobiet bliskość fizyczna i emocjonalna. Książka zachęca do zadawania właściwych pytań i odzyskiwania siebie w relacji, nie dając prostych odpowiedzi, lecz oferując odwagę do zmian. Jeśli brak bliskości to wyzwanie w Twoim związku, polecam Ci tę książkę z całego ❤️

„Gdy dotyk znika” czytałam szybko. To nie była książka, którą zamykasz i odkładasz na półkę, raczej taka, która zostaje w głowie na dłużej. Najmocniej poruszyło mnie to, jak subtelnie można oddalić się od drugiej osoby, będąc fizycznie obok. Autorka pokazuje tę ciszę w relacji bez wielkich dramatów, raczej przez drobne gesty, przemilczenia i niewypowiedziane potrzeby. Czytając, miałam wrażenie, że pod spodem dzieje się znacznie więcej niż w samych dialogach. Książka nie epatuje emocjonalnością ani patosem. Jest raczej cicha, momentami wręcz surowa, ale właśnie dzięki temu wiele scen zostaje w pamięci. Podobało mi się też, że brak bliskości został pokazany szerzej niż tylko przez pryzmat seksu — jako zanik czułości, rozmowy i uważności na drugiego człowieka. Styl jest prosty i przystępny, co sprawiło, że łatwo weszłam w historię bohaterek. Jednocześnie rozumiem, że ktoś może oczekiwać większej literackiej głębi lub bardziej rozbudowanej psychologii postaci. To nie jest książka z gotowymi odpowiedziami. Dla mnie była raczej zaproszeniem do zatrzymania się i przyjrzenia własnym relacjom. Trochę niewygodna, ale potrzebna. Polecam kobietom, które czują, że w ich związku coś „zniknęło”, ale jeszcze trudno im to nazwać.

Po tytule i opisie książki byłam przekonana, że sięgam po poradnik psychologiczno-rozwojowy, więc bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie, że jest to powieść! Dzięki temu czytało mi się ją dużo łatwiej i przyjemniej, a poprzez możliwość odnalezienia siebie w bohaterkach, mam poczucie, że ta książka może mieć na czytelnika znacznie większy wpływ niż taki kolejny poradnik. Mimo poruszanej tematyki książka jest lekka w odbiorze i czyta się ją szybko. Ja sama, choć tematyka nie dotyczy mnie obecnie bezpośrednio, odnalazłam w niej wiele prawdy. Szczególnie poruszające było dla mnie obserwowanie, jak udział w procesie terapeutycznym oraz stopniowe odkrywanie prawdy o sobie mogą stopniowo, ale radyklanie odmienić życie. To zdecydowanie książka, która napełnia nadzieją! Jeśli miałabym coś jej zarzucić, to pewne elementy fabuły, które wydały mi się mało realistyczne, jak wyjazd do Chorwacji z niemal nieznajomymi kobietami, opisywany tak, jakby były one już najbliższymi przyjaciółkami... czy też tempo zachodzących w bohaterkach zmian, które jest stosunkowo szybkie. Jestem jednak w stanie to zaakceptować, rozumiejąc potrzebę domknięcia historii w ograniczonej liczbie stron. Miejscami miałam również wrażenie, że niektóre fragmenty, a szczególnie podsumowanie na okładce, są napisane przez ChatGPT. Widać było ten charakterystyczny ton, który informuje czytelnika czego bohaterki "nie zrobiły", "jak się nie czuły", jakie "nie były". Być może to tylko moje subiektywne wrażenie, tego pewnie nigdy się nie dowiem. Ostatecznie jednak zostawiam ocenę 5/5 za wartość, jaką ta książka może wnieść dla osób doświadczających podobnych sytuacji i poszukujących nadziei oraz zrozumienia.